अपशकुनांच्या संकेतातून रंगणाऱ्या प्रेमाची शोकांतिका …
हिंदोळा (मराठी दिर्घकथा संग्रह)
भाग १३ – “सप्तपदी”
रंग १ – “आश्चर्य”
प्रदोष ९ – “पाणी”
प्रस्तावना
प्रिय व्यक्तीचा सहवास लाभणे म्हणजे स्वर्गीय आनंद होय. सोबत असताना अनेकदा काहीतरी संस्मरणीय घडावे, अशी लहर मनात दाटून येते. त्या वेळी उत्साहाच्या भरात अनावश्यक आगाऊपणा घडतो आणि प्राप्त झालेल्या सुवर्णक्षणांची रंगत हरपते. थोडक्यात, ‘पालथ्या घड्यावर पाणी’ असा प्रकार आपण अजाणतेपणाने करीत असतो.
एक मोठा श्वास घेत ते तिला म्हणाले, “पोरी, विपरीत घडले बघ. कुक्कुटपालन कारखान्यातील आर्थिक ताळमेळ बिघडल्याने मोठा तोटा झाला आहे. तो सावरण्यास किमान तीन वर्षे लागतील.” हे ऐकताच तिला पिंपळाच्या झाडापाशी त्याने उच्चारलेले शब्द आठवले. तिच्या मनात धस्स झाले.
आणि, पिंपळाला पाणी घालण्याच्या त्या चुकीची आठवण होताच ती आश्चर्याने त्याच्या भाबडेपणाचा विचार करू लागली.
– प्रशांत सिनलकर
पुस्तके व अधिक वाचण्यासाठी :
*All Copyrights Reserved*