अपशकुनांच्या संकेतातून रंगणाऱ्या प्रेमाची शोकांतिका …
हिंदोळा (मराठी दिर्घकथा संग्रह)
भाग १३ – “सप्तपदी”
रंग १ – “आश्चर्य”
प्रदोष ६ – “सुतक”
प्रस्तावना
आयुष्याचा प्रवास हा मोठा गुंतागुंतीचा असतो. एखादी गोष्ट मिळवताना अनेक अडथळे येऊ शकतात; पण, ती गोष्ट मनापासून हवी असेल तर आपण कशाचीही तमा करीत नाही. कधीकधी आपल्याला हवी असणारी गोष्ट मिळवताना येणारे विघ्न एक विशिष्ट संकेत देत असतात; कारण, ती गोष्टच नियतीच्या दृष्टीने चुकीची असते.
विपरीत घडलं होतं. तिच्या वडिलांच्या चुलत्यांचे अल्पशा आजाराने निधन झालं होतं. त्यांच्यासोबतच्या जुन्या आठवणींनी तिच्या वडिलांच्या डोळ्यात टचकन पाणी आलं. बातमी ऐकताच अश्रू अनावर झाल्याने तिची बहिण तिच्या खोलीत निघून गेली. सुतक पडल्यानं सभारंभ रद्द करावा लागल्याचं एव्हाना तिला लक्षात आलं होतं.
आणि, मयतीचा निरोप घेऊन येणाऱ्याकडे आश्चर्याने पाहत ती त्याच्या अचूकतेचा विचार करू लागली.
– प्रशांत सिनलकर
पुस्तके व अधिक वाचण्यासाठी :
*All Copyrights Reserved*