अपशकुनांच्या संकेतातून रंगणाऱ्या प्रेमाची शोकांतिका …
हिंदोळा (मराठी दिर्घकथा संग्रह)
भाग १३ – “सप्तपदी”
रंग २ – “आकर्षण”
प्रदोष १५ – “प्रवाह”
प्रस्तावना
प्रिय व्यक्ती सोबत असताना मन बेफिकीर असते. जणू हे नाते निरंतर आहे, असे आपण गृहीत धरत असतो; पण काहीतरी घडते आणि ती प्रिय व्यक्ती अवतीभवती दिसेनाशी होते. त्यात कोणाला विचारण्याचीही सोय नसल्यास मन चलबिचल होते. आणि मानसिक स्थैर्य ढासळून भावनिक अस्थिरता निर्माण होते.
शेतात फेरफटका मारत असताना तिला पाटातून पाणी वाहताना दिसले. ते दृश्य पाहताच तिला स्वप्नातील नदीच्या पलीकडील काठावर उभा असलेला तो आठवला. तिच्या मनात एक हलकीशी धास्ती निर्माण झाली. काहीतरी घडणार असल्याची जाणीव तिला होऊ लागली.
आणि, त्याच्या विरहाचेही तिला एक वेगळे आकर्षण वाटू लागले.
– प्रशांत सिनलकर
पुस्तके व अधिक वाचण्यासाठी :
*All Copyrights Reserved*